Tryb zaawansowany pozwala na stworzenie złożonej logiki importu. Wielu brokerów (jak XTB czy mBank) oraz źródeł danych dostarcza pliki, które nie odpowiadają bezpośrednio strukturze transakcji. Może to wymagać dostosowania logiki w zależności od typu operacji, odwoływania się do innych wierszy lub arkuszy, czy śledzenia cech w zmiennej współdzielonej. Taka elastyczność jest możliwa dzięki programowalnym presetom.
Podczas tworzenia nowego presetu pomożemy Ci skonfigurować podstawy. W dowolnym momencie możesz przełączyć się na tryb zaawansowany, aby uzyskać dostęp do opisanych tutaj funkcjonalności.
Ucz się na przykładach
Możesz sprawdzić, jak zbudowany jest każdy wbudowany preset i dowolnie go modyfikować. Po prostu edytuj wybrany preset i przełącz się na tryb zaawansowany.
Możesz również kopiować i wklejać bloki między presetami.
Prosimy, przeczytaj najpierw artykuł o podstawach .
A teraz przeanalizujmy poszczególne instrukcje dostępne w procesie importu danych.
Dodawanie transakcji
Każda dodana transakcja wymaga przynajmniej parametrów: Data, Typ transakcji oraz Aktywo. Transakcje Kupno i Sprzedaż będą również wymagać podania parametrów Cena i Ilość, podczas gdy transakcje typu Dochód i Inne będą oczekiwać parametru Wartość.
Gdy pierwsza transakcja zostanie utworzona, pojawi się ona w dedykowanej zakładce transakcji.
Dodawanie kont
Każde dodane konto wymaga przynajmniej parametru Nazwa.
Konto może być ustawione jako opcjonalne, co oznacza, że nie zostanie dodane, dopóki nie odniesie się do niego żadna z transakcji.
Gdy pierwsze konto zostanie utworzone, pojawi się ono w dedykowanej zakładce kont. Pamiętaj, że konta opcjonalne nie będą tam wyświetlane, dopóki nie użyje ich jakaś transakcja.
Aby użyć takiego konta, skorzystaj ze specjalnego parametru Dodane konto , który możesz przypisać zarówno do zmiennych, jak i właściwości.
Konto może być przypisane zarówno do zmiennej, jak i do dowolnego parametru
Dodawanie aktywów
Każde dodane aktywo wymaga co najmniej parametrów Nazwa, Typ oraz Waluta. Zawsze warto ustawić również Symbol , który może być później użyty do znalezienia aktywa.
Możesz użyć parametru Źródło danych rynkowych , aby użyć dowolnego istniejącego symbolu rynkowego jako źródła cen rynkowych.
Aktywa mogą być opcjonalne, co oznacza, że nie zostaną dodane, dopóki nie odniesie się do nich żadna z transakcji.
Gdy pierwsze aktywo zostanie utworzone, pojawi się w dedykowanej zakładce aktywów. Pamiętaj, że opcjonalne aktywa nie będą tam widoczne, dopóki nie zostaną użyte w transakcji.
Aby użyć takiego aktywa, należy skorzystać ze specjalnego parametru Dodane aktywo , do którego można przypisać zarówno zmienne, jak i parametry.
Pobieranie taksonomii dla aktywów rynkowych
Jeśli tworzysz duplikat symbolu rynkowego – na przykład instrument pochodny lub opcję – możesz chcieć pobrać taksonomie symbolu bazowego (Sektor, Region i Kategoria).
Zrobisz to, dodając instrukcję Zaktualizuj taksonomie aktywów już po ustawieniu dla aktywa numeru ISIN lub parametru Źródło danych rynkowych.
Ustawianie cen rynkowych
Instrukcja Ustaw cenę rynkową pozwala ustawić cenę dla określonego aktywa w konkretnym dniu.
Aktywo musi zostać utworzone przed wywołaniem tej instrukcji. Nie można jej więc dodać wewnątrz sekcji Dodaj aktywo, ale można jej użyć jako instrukcji bezpośrednio po niej.
Aby ustawić bieżący czas, możesz użyć formuły `Date.now()`
Wyszukiwanie danych w innych wierszach lub arkuszach
Pełne presety mogą wymagać sprawdzenia innych wierszy – na przykład, aby pobrać opłaty lub sprawdzić istnienie innej transakcji.
Możesz określić, gdzie rozpocząć wyszukiwanie, w którym kierunku je prowadzić, ile wierszy pominąć i kiedy przestać.
Dla każdego wiersza w ramach wyszukiwania wykonywana jest jego zawartość. Kolumny wiersza nadrzędnego są nadal dostępne pod nazwą Column: * , natomiast kolumny wyszukiwanego wiersza są dostępne pod nazwą 🔍 Lookup: * .
Możesz zatrzymać wyszukiwanie za pomocą instrukcji Wyjdź . Możesz wybrać zakończenie całego programu i przejście do następnego wiersza danych lub wyjście o 1 poziom wyżej, co zatrzyma samo wyszukiwanie.
Jeśli typ transakcji to „TradeCancel”, przeszukujemy kolejne wiersze i ignorujemy te, które mają ten sam identyfikator transakcji
Ignorowanie wierszy
Możesz ignorować wiersze za pomocą instrukcji Pomiń wiersz . Gdy to zrobisz, wiersz nie będzie brał udziału w żadnych wyszukiwaniach i nie zostanie wykonany w pętli głównej.
Zastosowanie ignorowania wierszy wewnątrz wyszukiwania (lookup) ignoruje wiersz wyszukiwany, a nie nadrzędny.
To bardzo przydatna funkcja do oznaczania wierszy jako już obsłużonych.
Dodawanie notatek do wierszy
W dowolnym momencie możesz dodać notatkę do wiersza. Notatki będą wyświetlane w tabeli wynikowej obok przetworzonego wiersza.
Wiele sekcji danych
Niektóre pliki zawierają więcej niż jeden typ elementów. Na przykład pojedynczy plik może zawierać jednocześnie konta, aktywa i transakcje.
Na stronie Źródło danych możesz dodać tyle sekcji, ile potrzebujesz. Mogą one odnosić się do tej samej lub innej części pliku, posiadać własny zestaw kolumn i własne programy.
Niektóre sekcje mogą być opcjonalne, co oznacza, że jeśli nie zostaną znalezione, preset będzie nadal działać.
Różne sekcje możesz traktować jak arkusze w pliku Excel. Mogą one generować obiekty lub służyć jedynie do wyszukiwania wierszy, tak jak robisz to pomiędzy różnymi arkuszami.